Osy

Osy (Vespula germanica) podobnie jak mrówki należą do rzędu błonkówek. Często pojawiają się wokół siedzib ludzkich i postrzegane są jako owady niebezpieczne, ze względu na ich agresywność i możliwość bolesnego użądlenia. Konsekwencje takiego użądlenia- rozległość i postać objawów skórnych, zależą od wrażliwości osobniczej człowieka. Reakcja na jad owada może być miejscowa lub charakteryzować się objawami ogólnymi.

Mogą one wystąpić po upływie kilku minut, kilku godzin, a nawet dłuższego czasu. Ich żądła są długie i pozbawione harpunowego zazębienia, co umożliwia im wielokrotne żądlenie, bez utraty narządu jadowego. Po wbiciu żądła jad spływa do ranki. Reakcje organizmu na jad mogą być różne, od piekącego bólu, opuchlizny i obrzęku użądlonego miejsca na ciele, po zaburzenia pracy serca, trudności w oddychaniu, aż do wystąpienia reakcji wstrząsowej.

Osy są podobnie jak mrówki owadami żyjącymi społecznie, w gnieździe panuje ścisły podział ról. Mogą budować gniazda, w których może zamieszkać i do kilku tysięcy owadów.

Zdarza się dość często, że budują je w budynkach gdzie przebywają ludzie, stwarzając niebezpieczeństwo. Łatwo je rozdrażnić, mogą agresywnie zareagować na gwałtowne ruchy ludzi czy zwierząt, silne zapachy kosmetyków, perfum, na bardzo ciemne lub jaskrawe kolory. Gdy ich gniazdo jest zagrożone lub niszczone mogą zaatakować całym rojem.

Ponieważ osy żerują na padlinie i siadają na odchodach mogą przenosić drobnoustroje chorobotwórcze.

Przede wszystkim należy zapobiegać zakładania przez osy gniazd w budynkach mieszkalnych, niszcząc zauważone pierwsze zaczątki gniazd (zaczynają szukać sobie miejsc do osiedlania z początkiem wiosny). Wszystkie otwory w budynkach, którymi osy mogą się przedostać, muszą być zabezpieczone. Ważne jest by nie lekceważyć pojedynczych osobników, zwłaszcza szerszeni. Należy je niszczyć nim zdążą założyć kolonię.